Leestijd: 4 minuten
Waarom we soms blijven waar we eigenlijk willen bewegen.
Vervolg op Deel 2 – Wanneer nabijheid spanning oproept, waarin ik schreef over afstand als vorm van bescherming. In dit derde deel verkennen we wat er gebeurt wanneer verlangen zich aandient, maar wordt afgeremd door loyaliteit – aan de ander, aan het systeem, of aan wie we denken te moeten zijn.
Wanneer verlangen ongemakkelijk wordt
Na rust en het herkennen van spanning in nabijheid, dient zich vaak iets anders aan. Een verlangen. Soms vaag, soms scherp. En bijna altijd ingewikkeld.
Verlangen naar meer verbinding. Naar ruimte. Naar verandering.
Maar ook de gedachte: “Mag dit wel?” Of: “Wat betekent dit voor de ander?”
Zo ontstaat innerlijke frictie. Niet omdat verlangen verkeerd is, maar omdat het botst met iets ouds.
Wat bedoel ik met ‘verlangen dat botst met loyaliteit’?
Loyaliteit is diep verankerd. We leren al vroeg rekening te houden met de ander, met het geheel, met wat verwacht wordt.
Die beweging kan later botsen met wat zich van binnenuit aandient. Dan ontstaat een innerlijk conflict: enerzijds het verlangen om te bewegen, anderzijds de behoefte om trouw te blijven.
Niet zelden wordt verlangen dan ingeslikt, uitgesteld of gerationaliseerd. Niet uit onwil, maar uit verbondenheid.
Wanneer herken je dit?
-
Je voelt dat je iets anders wilt, maar zet geen stap.
-
Je blijft in een relatie of situatie die ‘oké’ is, maar niet voedend.
-
Je minimaliseert je eigen behoefte om de ander niet te belasten.
-
Je voelt schuld bij het idee om te veranderen.
-
Je bent loyaal aan wie je was, ook als dat niet meer past.
Dit zijn geen tekenen van zwakte. Het zijn tekenen van gehechtheid en zorg.
Waarom is dit belangrijk?
Omdat onvervuld verlangen zich niet laat wegdrukken. Het verdwijnt niet – het trekt zich terug.
En wat zich terugtrekt, komt vaak terug als onrust, vermoeidheid of innerlijke afstand. Niet om te straffen, maar om gehoord te worden.
Je hééft dit verlangen, maar je bént het niet.
Wanneer verlangen niet langer wordt gezien als bedreiging voor de relatie of het systeem, ontstaat er ruimte voor eerlijker contact – met jezelf én met de ander.
Inspiratie
Loyaliteit zonder beweging verstilt. Verlangen zonder bedding brandt op.
Wanneer beide er mogen zijn, ontstaat iets nieuws: een innerlijke afstemming waarin trouw blijven niet betekent dat je jezelf verlaat, en bewegen niet betekent dat je de ander verliest.
Wat dit oplevert
-
Meer innerlijke helderheid.
-
Minder schuldgevoel over eigen wensen.
-
Eerlijkere communicatie.
-
Relaties die kunnen meebewegen in plaats van vastlopen.
Oefening – twee stemmen (5 min.)
Neem een rustig moment.
-
Benoem in één zin je verlangen.
-
Benoem in één zin waar je loyaal aan bent.
-
Leg beide zinnen naast elkaar, zonder keuze te maken.
-
Vraag jezelf: Wat hebben deze twee van mij nodig om naast elkaar te mogen bestaan?
Niet om te beslissen. Maar om te erkennen.
Reflectievraag
Waar in jouw leven vraagt verlangen om ruimte, terwijl loyaliteit je nog tegenhoudt?
In mijn werk met individuen en koppels zie ik hoe bevrijdend het is wanneer verlangen niet langer hoeft te vechten tegen loyaliteit. Juist daar ontstaat beweging die niet breekt, maar verdiept.
Ik begeleid mensen in Gennep, Hoofddorp en online bij dit proces van afstemming en bewustwording. Meer informatie vind je op www.innervalley.nl/relatietherapie.
In het volgende en laatste deel van deze reeks sta ik stil bij wat er kan ontstaan wanneer rust, nabijheid en verlangen niet langer tegenover elkaar staan – maar samen richting geven.
Raakt dit je? Wil je vaker lezen over relaties, hechting en innerlijk werk? Ik deel wekelijks een nieuw artikel.
#Océane #Liefde #Relaties #Hechting #Verlangen #Loyaliteit #InnerlijkWerk #Bewustzijn #InnerValley