Leestijd: 4 minuten
Waarom afstand soms veiliger voelt dan verbinding.
Vervolg op Deel 1 – Groeien vanuit rust, waarin ik schreef over rust als voorwaarde voor echte verandering. In dit tweede deel verkennen we wat er kan gebeuren wanneer die rust er wél is – en waarom nabijheid dan juist spanning kan oproepen.
Wanneer rust geen ontspanning brengt
Na een periode van vertraging gebeurt er vaak iets onverwachts. Mensen worden rustiger, maar voelen zich niet per se meer ontspannen. Integendeel: juist in contact met de ander kan spanning toenemen.
Ik hoor het vaak terug: “Nu ik minder druk ben, merk ik dat ik sneller dichtklap.” “Ik wil verbinding, maar het voelt benauwend.”
Dat kan verwarrend zijn. Alsof rust het probleem is. Maar wat hier zichtbaar wordt, is iets anders.
Wat bedoel ik met ‘nabijheid die spanning oproept’?
Voor veel mensen is nabijheid niet vanzelfsprekend veilig. Zeker wanneer er in eerdere relaties – of in de jeugd – momenten waren van afwijzing, onvoorspelbaarheid of emotionele belasting.
Wanneer het tempo omlaag gaat en de afleiding wegvalt, komt de ander dichterbij. En daarmee ook oude reacties: terugtrekken, aanpassen, controle houden of juist afstand creëren.
Niet omdat je niet wilt verbinden, maar omdat je systeem geleerd heeft dat afstand bescherming biedt.
Wanneer herken je dit?
-
Je verlangt naar nabijheid, maar voelt spanning zodra die er is.
-
Je trekt je terug na een goed gesprek.
-
Je wordt onrustig als de ander emotioneel beschikbaar is.
-
Je zoekt rust, maar ervaart contact als overweldigend.
-
Je voelt je schuldig omdat je ‘ruimte nodig hebt’.
Deze reacties zijn geen teken dat er iets mis is met jou of je relatie. Het zijn beschermingsstrategieën die ooit helpend waren.
Waarom is dit belangrijk?
Omdat veel mensen zichzelf veroordelen op dit punt. Ze denken dat ze ‘te afstandelijk’ zijn, ‘te gevoelig’ of ‘niet goed kunnen hechten’.
Maar nabijheid die spanning oproept, vertelt geen verhaal over onvermogen. Het vertelt iets over veiligheid.
Je hééft deze reactie, maar je bént haar niet.
Wanneer we dit herkennen, verschuift de vraag van “Wat is er mis met mij?” naar “Wat heeft mij geholpen om te overleven – en wat heb ik nu nodig?”
Daar ontstaat ruimte voor echte verandering.
Inspiratie
Verbinding vraagt geen perfectie. Ze vraagt aanwezigheid – ook bij spanning.
Zoals een deur die langzaam open mag, niet geforceerd, maar in het tempo dat veiligheid toelaat. Nabijheid groeit niet door te duwen, maar door te blijven wanneer het spannend wordt.
Wat dit oplevert
-
Minder zelfverwijt in relaties.
-
Meer begrip voor je eigen reacties.
-
Zachtere communicatie.
-
Veiliger contact, ook als afstand nodig is.
Oefening – nabijheid op afstand (5 min.)
Kies één moment van contact waarin je spanning voelde.
-
Ga rustig zitten en adem een paar keer diep in en uit.
-
Breng die situatie in gedachten, zonder analyse.
-
Vraag jezelf: Wat probeerde mijn systeem hier te beschermen?
-
Benoem één woord dat past bij die behoefte (bijv. rust, overzicht, autonomie).
Je hoeft niets te veranderen. Alleen te herkennen.
Reflectievraag
Wat gebeurt er in jou wanneer verbinding dichterbij komt – en wat heeft dat deel van jou nodig om zich veilig te voelen?
In mijn praktijk Inner Valley werk ik met individuen en koppels die vastlopen in dit spanningsveld tussen verlangen naar nabijheid en behoefte aan afstand. Vaak speelt hechting of trauma hierin een rol – ook wanneer dat niet meteen zichtbaar is.
Ik begeleid mensen in Gennep, Hoofddorp en online bij het ontwikkelen van meer veiligheid in zichzelf en in contact. Meer informatie vind je op www.innervalley.nl/relatietherapie.
In het volgende deel ga ik in op wat er gebeurt wanneer verlangen botst met loyaliteit – en waarom we soms blijven waar we eigenlijk willen bewegen.
Raakt dit je? Wil je vaker lezen over relaties, hechting en innerlijk werk? Ik deel wekelijks een nieuw artikel.
#Océane #Liefde #Relaties #Hechting #Trauma #Veiligheid #InnerlijkWerk #Bewustzijn #InnerValley